İşsiz kuvvetsiz bir delikanlıydım. Daha doğrusu, kendime bakılırsa bir iş bulamadığım için, çalışmıyordum. Devamlı para problemi yaşardım. Para sorunumu çözmek için devreye üvey annemi sokardım. O da bir halde babamı ikna edip, almış olduğu parayı bana veriyordu. Kısacası baba parası yiyordum. Üvey annemin bir de kızı vardı, Serpil isminde. Serpil birkaç aylık nışanlıydı ve yakında evlenip gidecekti. Bir markette kasiyerlik yapıyordu. Nişanlı olduğundan, almış olduğu paradan bana zırnık bile koklatmıyordu. Beyaz eşya aldığından onların taksitlerini ödüyordu. Kısacası, çeyiz düzmekle uğraşıyordu.